2021/07/25

Pedraforca (2506m), Calderer (2493m)

EGUNA: 2021/07/09

ABIAPUNTUA: Mirador de Gresolet (1570m)

ZAILTASUNA:
Nahiko erraza (PD). Calderer tontorrera ailegatzeko azken zatian gainditu behar diren bi tximiniek ematen diote zailtasun maila ibilbideari. Bietan kateak daude, baina bereziki azkena estua eta helduleku gutxiduna da. Pedraforcaren gailur nagusiraini bakarrik joanez gero zailtasuna ez da F+ mailatik pasatzen.

DENBORAK:
  • Igoera: 2 ordu eta erdi Pedraforcaraino eta ordu gehiago Calderer mendira
  • Jaitsiera: Ordu eta hiru laurden
NOLA AILEGATU:
Bartzelonatik iparraldera jo behar da Berga herrira eta errepide beretik segitu ezkerretara Pedraforcako mendigunea iragartzen diguten trafiko seinaleak ikusi arte. Errepide horretatik Saldes herrira ailegatuko gara eta bertan Gresoleteko begiratokira igotzen den errepidetxoa hartuko dugu.

ARRASTOA:
Powered by Wikiloc


KRONIKA:
Uztaileko bigarren mendi ateraldia, kasu honetan Kataluniako mendizaleendako ikur den Pedraforca ederrera. Pirinioetako mendirik altuenek osatzen duten lerrotik hegoalderago dago Pedrafoca, Cadi mendigunearen inguruan, eta bere itxura bereziak mendizale guzien  arreta pizten du. Kasu honetan mendigunearen puntarik altuena eta bertatik hurbil dagoen Calderer punta bisitatu ditugu.




8:13 : Mirador de Gresolet (1570m)
Gaua Saldes inguruan pasatuta, goizeko lehen orduan abiatu ginen jadanik mugitua zegoen aparkalekutik. Goizik ibili ezean, inguru honetan zaila da lasaitasuna eta bakardadea harrapatzea.


8:23 : Refugi Lluis Estasen (1668m)
Bide markatu batetik minutu gutxian ailegatuko ginen pinu basoaren soilgune batean dagoen Estasen aterpera. Puntu honetatik hasiko genuen Pedraforcari itzulia emanen zion ibilbide zirkularra, Verdet lepotik igo eta Enforcaduratik jaitsiz.


Hala bada Verdet leporako bidea erakusten ziguten seinaleei kasu eginez mendiaren iparraldeko pareta erraldoien azpitik zeharkaldia hasi genuen.


Estasen aterpea segidan utzi genuen gibelean altuera gutxu irabazten duen bidetik.


Pinuak, belarditxoak eta harkaitz grisa dira inguru honetako protagonistak. Antzekotasun gutxi du Pirinioetako bertze zonaldeetako mendiekin.


Bidexka politetik goiti, goizik hasteak oparitu zigun bakardadean...


Esloveniako Alpeen iduria hartzen diot inguruari.


Paretak azpitik inguratuta, bidexka tentetu eta Verdeteko leporantz igotzen da.


9:23 : Coll del Verdet (2248m)
Verdeteko lepoan ipar haize finak eman zigun ongi etorria. Arropa jantzi eta ezkerretara biratzen den bideari segitu genion, harkaitzetan murgiltzeko gogoz.


Pixka bat gehiago ibili ondotik iparraldeko sasigailurrera eramanen gintuen tximinia eskalatu genuen. Erraza da (I) eta inolako arazorik gabe igoko genuen.


Azken zatian pixka bat gehiago tentetzen da eta soka bat dago paratua igotzen laguntzeko. 


9:43 : Cim Nord (2428m)
Hala ailegatu ginen mendiguneko iparraldeko tontorrera. Gosol herrixka bistan genuen bertze aldean, mendi honetara igotzeko bertze abiapuntu posible bat.


Gailur nagusira ailegatzeko oraindik tarteko bertze kota pare bat gainditu behar da. 


Jaitsieratxo bat eta berriz eskaladatxo errazak eginez bigarren kotan ginen...


Eta bertze horrenbertze eginez hirugarrenean... Gailur nagusia gero eta hurbilago genuen.


Bertara ailegatzeko azken jaitsieratxo bat eta tximinia tenteago bat gainditu behar izan genituen.


10:03 : Pedraforca / Pollego Superior (2506m)
Autotik atera eta bi ordu baino lehenago zapaldu genuen Pedraforcako punturik altuena. Hantxe ginen, Kataluniako mendi ezagun hartan bakar-bakarrik arraroa bazirudien ere. Aitzinean genituen mendiguneko bertze bi gailur famatu: Calderer, ezkerrean, eta Pollego Inferior, eskuinean. Gu lehenengoraino joanen ginen.


Horretarako gailur nagusitik metro batzuk galdu eta gandor erraza segitu genuen azken zatira arte. Irudi honetan gibelean ikusten den punta da Calderer eta bertara ailegatzeko tarteko bertze kota bat ere gainditu behar da. Bi kotak ikusten diren tximinietatik igotzen dira eta haietan kateak eta sokak daude laguntzeko.


Horrela ekin genion lehen tximiniari. Bertikal samarra da, baina helduleku onak ditu eta gainera kate bat du igoeran laguntzeko.


Kate zatia gaindituta ezkerretara zeharkalditxo bat egin behar da oraindik puntatxoa harrapatzeko.


Lehen puntatik Caldererreko gailurra bistan genuen. Bertara ailegatzeko erran bezala bertze tximinia bat gainditu behar da, irudian ikusten dena.


Aitzinekoa baino zailagoa da bigarrena. Bertikalagoa, estuagoa eta helduleku gutxirekin. Kateak daude laguntzeko, baina hauek gabe IV mailako eskalada pausuren bat izanen du gutxienez.


Zatirik estu eta bertikalenean...


10:43 : Cim Calderer (2493m)
Horrenbertzez mendiguneko bigarren punturik altuena zapaldu genuen. Saldes ingurura ikuspegi bikaina dago gailur honetatik... Egonalditxo bat egin genuen haize babesean zerbait jateko eta jaitsierari ekin genion.


Igotako bi tximiniak jaitsi genituen kateetatik zintzilikatuz. Tximiniarik tenteena den honetan rapel bat egiteko aukera dago, baina ez da beharrezkoa.


Tximiniak gaindituta Enforcadura deitzen den mendiaren erdiko lepo zabalera jo genuen bide jakinik gabeko terrenotik.


11:26 : Enforcadura (2356m)
Behin Enforcaduran, ezkerretara biratu eta Tartera famatuaren ondotik egin berri duten bidexkatik jaitsiko ginen atsedenik gabeko malda gaindituz.


Tarteraren azpiko aldean erne egon behar da gehiegi jaitsi gabe ezker biratu eta basoko bidea hartzeko berriz ere Estasen aterpe aldera.


12:12 : Refugi Lluis Estasen (1668m)
Behin aterpean, lanak kasik eginda, atsedenaldi luzea hartu genuen garagardo baten bueltan azken zatitxoa jaitsi aitzinetik.


13:00 : Mirador de Gresolet (1570m)
Hala akitu genuen mendi polit honetara egiten dudan bigarren bisita. Urrun gelditzen zaigun ingurua da, baina dudarik gabe merezi duena...
 

2021/07/23

Mulleres / Molieres (3010m)

EGUNA: 2021/07/04-05

ABIAPUNTUA: Espitau de Vielha (1620m)

ZAILTASUNA: Erraza (F)

DENBORAK:
  • Igoera (Moliereseko bailaratik): 4 ordu
  • Jaitsiera (Riu Neretik): 3 ordu
NOLA AILEGATU:
Ibilbide honen hasiera puntua Vielhako tunelaren hegoaldean dago. Euskal Herriaren hego isurialdetik abiatuz gero, lehendabizi Jakara joan behar da, gero hortik Sabiñanigora eta Fiscalera. Fiscaletik Ainsara eta bertatik Campo herrirako errepidea segitu behar da. Campotik bi aukera daude abiapuntura ailegatzeko, baina motzena Bonansako portuan barrena doan errepidetxotik joaten dena da. Bonansatik Vielhako norabidea segituta ailegatuko gara tunelera sartu baino lehen eskuinetara topatuko dugun aterpera. Ipar isurialdetik joateko, A64 autopista hartuko dugu eta bertatik segitu 17. irteeraraino. Lleidarako norbaidea segituko dugu autopista utzi eta gero, Saint Beaten barrena Val d'Aranen sartu eta Vielhatik goiti tunela zeharkatzeko.

ARRASTOA:
Powered by Wikiloc

KRONIKA:
Uztaila. Oporrak. Pirinioak. Konbinazio ezin hobea dudarik gabe. Ikasturteko lanaldia akitu eta bigarren egunean Aranen plantatu ginen mendi gosez. Iragarritako haize gogorragatik A plana baztertu eta Aneto-Maladeta mendigunearen ekialdean gelditzen den 3000ko polit eta erraz hau jo genuen begiz. Gailurra egiteaz gain hegoaldetik iparrerako zeharkalditxoa eginen genuen; Molieres eta Riu Nere bailarak ezagutuz, berez mendi-eskiko klasiko bat den ibilbidea eginez.

2021/07/04
16:24 : Espitau de Vielha (1620m)
Bazkalondo sargorian abiatu ginen Vielhako tunelaren hegoaldeko ahoaren ondoan dagoen aparkalekutik. Abiatu orduko parean genuen biharamunean igoko genuen gailurra.


Bideak ez du galerarik, Molieresko bailaran beheititik goiti egitea bertzerik ez da. Espitau de Vielhako aparkalekua laster utzi genuen gibelean.


Pleta de Molieres deitzen diren zelaitxoak utzi eta basotxo bat zeharkatuko genuen bailaran goiti maldei ekin aitzinetik.


Behin basoa gibelean utzita atsedenik gabe egiten du goiti bideak.


 Garai honetan elurraren urtzea dela eta ur aunitz jaisten da bailaran beheiti eta ur-jauzi politak erortzen dira  bailara mozten duten harresitxoetatik.



%100 Pirinioak...


Erran bezala, bailara hainbat harresitxok mozten dute, baina bideak eskuinaldetik inguratzen ditu guziak. Irudiko azken honen gainean dago Mullereseko aterpea.


Harresi honetatik ere, aitzinekotik bezala, ur-jauzi ederra erortzen da.


Altuera irabazi ahala urrunean Besiberri-Comaloforno mendigunea hasi zitzaigun agertzen. Berez han inguruan ginen ibiltzekoak, baina biharamuneko haize iragarpenek planez aldarazi gintuzten.


Gure ezkerretara Taillada eta Feixa mendiak utzi genituen, beren ertz zorrotz eta korridore bertikalekin, neguan alpinisten jomuga izaten dira.


Zelaitxo honetatik gaua pasatuko genuen aterpetxoa bistaratu genuen lehendabiziko aldiz. Mulleres mendia ere ikusren genuen urrunean, baina hori biharamuneko kontua izanen zen.


18:06 : Refugi de Mulleres / Molieres (2360m)
Erritmo politean uste baino lehen ailegatu ginen txapazko aterpetxera.


Ohatzeetan gauzak utzi eta arratsaldea aterpetxe inguruan eman genuen lasai ederrean. Iaz ezagutu nuen Besiberriko aterpetxearen berdina da Mulleresekoa, Kataluniako Mendi Federazioak paratua. 18 bat lagun sartzen ahal dira lo egiten eta literaz, mantaz, burukoz, mahaiz eta aulkiz hornitua dago. Paraje ederra da, Besiberri mendien parean, bailararen goitiko partean eta Mulleres mendiak hesten duen zirku ikusgarrian kokatua.


Afalondoan ilunabar ederraz gozatu eta goiz lotara...


2021/07/05
7:54 : Refugi de Mulleres / Molieres (2360m)
Egunak eder argitu zuen, zeruan lainorik gabe eta tenperatura goxoarekin. Gosaldu eta martxan paratu ginen...


Mullereseko zirku glaziarrean barneratu ginen, bezperan bezala amildegiaren eskuin aldetik altuera irabaziz erritmo onean. Gure helburua parean genuen...


Hainbat laku eskuinetik inguratu eta pareko harresiaren zirrikituetatik goiti egiten du bideak.


Altuera irabazi ahala negu honetan hain ohikoa izan den Saharako hondarrak marroitutako elur lauso batzuk zeharkatu behar izan genituen. Deus guti uztail hasmenta izateko...


Gailurraren eskuineko aldean dagoen lepora atera beharko ginen, gero handik ezker biratu eta ertz errazetik goiti egiteko.


Lepoaren azpiko aldeko elur-lausoa zeharkatu...


...eta eskaladatxo erraz batek (I) lepoan utziko gintuen.


9:16 : Coret de Mulleres / Molieres (2937m)
Arestian erran bezala, azken metroak mendiaren iparraldeko ertz zabaletik egiten dira, harrizko bloke erraldoiak gaindituz.



9:37 : Mulleres / Molieres (3010m)
Aneto-Maladeta mendigunearen ikuspegi ederraz gozatu ahal izan genuen gailurretik. Dena dela, haizea bortitz zebilen eta laster joanen ginen handik.


Jaitsiera Riu Nereko bailaratik eginen genuen eta horretarako igoerako lepoa eskuinetara utzi eta parean ikusten den lepo zabalera jo genuen.


Igoerako bailara gure eskuineko aldean gelditu zen...


Leporako bidean elur-lauso bat zeharkatu behar izan genuen pioletaren laguntzaz...


10:17 : Coth d'Alfred (2869m)
Lepora ailegatuta, haize babesean, bezperan aterpean ezagututako mendizale kataluinarrarekin elkarrizketaxoa izan genuen beheiti segitu aitzinetik. Gibelean utzi genituen Cap deth Horo (ezkerrean), Mulleres (erdian) eta Aneto (eskuinean) mendiak...


Aneto inguruak lepotik, arras elur gutirekin sasoi honetarako. Glaziarrek etorkizun beltza dute...


Eta Mulleres...


Riu Nereko amildegian barneratu ginen horrela. Bailara bakartia da eta bi mendizale bertzerik ez genituen ikusiko beheiti ailegatu arte. Goitiko aldean segitu beharreko bide jakinik gabe egin genuen aitzinera harkaitzezko plaka, elur-lauso eta belarditxo bakanen artetik...



Gibelera begirada bailararen zati handi bat jaitsita. Goitiko lepotik heldu ginen...


Metroak galdu ahala belardi eta loreek hartu zieten lekua harkaitz eta elurrari. Ikusgarri zegoen mendian, uda jantzi ederrenez apainduta...



Behetiko partean bidexka argiagoa harrapatu genuen eta errazago egin ahal izan genuen aitzinera.


12:08 : Lac deth Horo (2067m)
Forcanada mendi dotorearen azpiko laku honetan geldialdia egin genuen jaitsiera luzearekin segitu aitzinetik.


Otordutxo eta bainuaren ondotik bailararen azken zatia jaisteari ekin genion.


14:41 : Pont deth Nere (1349m)
Hala ailegatu ginen tunelaren iparraldean dagoen puntu honetaraino. Autora itzultzeko auto-stop egitea bertzerik ez zen falta...